نحوه طراحی کتاب قوانین بازی تخته ای: ساختار، وضوح و مسئله منحنی یادگیری

بیشتر کتاب‌های قوانین بازی تخته‌ای توسط طراحانی نوشته شده‌اند که بازی را کاملاً درک می‌کنند - که دقیقاً شخص اشتباهی برای نوشتن کتاب قوانین است. طراح هر قانون، هر استثنا، هر لبه را می داند. آنها نمی توانند کتاب قوانین را از خارج از دانشی که دارند تجربه کنند. نتیجه، کتاب‌های قوانینی است که از نظر فنی کامل و عملاً غیرقابل یادگیری هستند: اسنادی که به هر سؤالی پاسخ می‌دهند، به جز سؤالی که خواننده در لحظه خواندن به آن نیاز دارد.

طراحی کتاب قوانین رشته خودش است، جدا از طراحی بازی. یک کتاب قوانین خوب طراحی شده یک سند مشخصات جامع نیست. این یک ابزار آموزشی است - و آموزش مهارتی است که اکثر طراحان بازی های تخته ای هرگز به طور رسمی آن را مطالعه نکرده اند. این راهنما اصول اصلی طراحی دفترچه قوانین را پوشش می‌دهد که بازیکنان کتاب‌هایی را که واقعاً از کتاب‌هایی جدا می‌آموزند، در مقابل کتاب‌هایی که منجر به جلسات جدول گیج‌کننده، BGG رشته‌های سؤال قوانین و بازی‌هایی می‌شوند که پس از یک تلاش خسته‌کننده کنار گذاشته می‌شوند، پوشش می‌دهد.

چرا کتاب‌های قوانین شکست می‌خورند

حالت خرابی اولیه تراکم اطلاعات است. طراحان در قبال گنجاندن هر قاعده، هر استثنا و هر تعاملی در بخش یادگیری کتاب قوانین احساس مسئولیت می کنند. نتیجه اولین خواندن است که بازیکنان را با اطلاعاتی غرق می کند که نمی توانند زمینه سازی کنند - قوانینی برای موقعیت هایی که برای سه دور دیگر بوجود نمی آیند، استثناهایی برای مکانیزم هایی که بازیکن هنوز با آنها برخورد نکرده است، و موارد لبه ای که فقط در حالت های بازی خاص که ساعت ها فاصله دارند مهم هستند.

خواننده‌ای که با "اگر بازیکنی نتواند هزینه کامل یک کارت را بپردازد، باید آن را دور بیندازد و 1 مکعب منبع را از دست بدهد، مگر اینکه دارای ارتقاء انعطاف‌پذیری اقتصادی باشد، در این صورت ممکن است نیمی از هزینه را جمع‌شده بپردازد" در صفحه 3 - قبل از اینکه یک مکعب منبع را قرار دهد یا بفهمد که ارتقاء چه می‌کند - این قانون را نمی‌آموزد. آنها آن را می خوانند، نمی توانند آن را در هیچ زمینه معناداری ذخیره کنند، و در طول بازی با موقعیتی مواجه می شوند که هیچ خاطره ای از خواندن قانون ندارند. استثنا پهنای باند شناختی را بدون ارائه درک مصرف کرده است.

دومین حالت شکست تضاد یادگیری در مقابل مرجع است. یک کتاب قوانین باید دو هدف اساسی را دنبال کند: آموزش بازیکنان جدید در اولین خواندن، و ارائه مرجع در طول بازی برای بازیکنانی که نیاز به جستجوی یک قانون خاص دارند. این دو هدف الزامات ساختاری متضادی دارند. یک سند آموزشی باید پیشرو و روایی باشد. یک سند مرجع باید بر اساس حروف الفبا یا بر اساس موضوع طبقه بندی شود. بیشتر کتاب‌های قوانین تلاش می‌کنند هر دو هدف را برآورده کنند و در هر دو شکست می‌خورند: آن‌ها بیش از حد متوالی هستند که نمی‌توانند به عنوان مرجع مفید باشند، و آنقدر دایره‌المعارفی هستند که نمی‌توانند به عنوان اسناد آموزشی مؤثر باشند.

راه حل این است که دو سند جداگانه بنویسید. سند یادگیری بازی را به ترتیب بازی آموزش می دهد. سند مرجع دسترسی فهرست شده به هر قانون را فراهم می کند. بسیاری از بازی‌های مدرن به سمت این مدل حرکت کرده‌اند - جزوه "یادگیری بازی کردن" و یک کتابچه "مرجع قوانین" جداگانه - و تجربه بازیکن در جایی که این تقسیم به خوبی اجرا شده است به میزان قابل توجهی بهبود یافته است. «مرجع قوانین» می‌تواند کوچک‌تر، متراکم‌تر و ساختار یافته‌تر برای جستجو باشد تا جریان روایت.

حالت سوم شکست صدای غیرفعال و تعاریف انتزاعی است. "منابع ممکن است در طول فاز منبع با انتقال یک نشانه مجموعه به هگز منبع جمع آوری شوند" از هر نظر بدتر از "در نوبت شما در طول فاز منبع: توکن مجموعه خود را به هر هگز منبعی منتقل کنید تا منابع آن هگز را جمع آوری کنید." اولی سیستم را از بیرون تعریف می کند. دومی دقیقاً به بازیکن می گوید که چه کاری انجام دهد. وقتی که از منظر اول شخص بازیکن با صدایی فعال و ضروری بازنویسی شود، قوانین کتاب به طرز چشمگیری بهبود می یابند.

ساختار افشای پیشرونده

افشای پیشرونده اصلی است که بر زمان معرفی هر قانون حاکم است. بینش اصلی: بازیکنان فقط باید قوانینی را بدانند که فوراً با عملکرد فعلی آنها مرتبط است. هر چیز دیگری سربار شناختی است که میزان جذب آنچه را که باید بدانند کاهش می‌دهد.

اجرای افشای تدریجی در یک دفترچه قوانین به معنای سازماندهی قوانین بر اساس زمانی است که برای اولین بار در طول یک جلسه بازی مرتبط می شوند، نه بر اساس دسته بندی منطقی آنها. قوانین راه اندازی اول هستند زیرا راه اندازی ابتدا اتفاق می افتد. قوانین نوبت اول بازیکن اول دوم می شود. قوانین و استثنائات پیشرفته فقط زمانی به وجود می آیند که مکانیکی که آنها اصلاح می کنند قبلاً معرفی شده باشد و بازیکن حداقل یک نوبت برای تجربه آن داشته باشد.

سیستم کمپین Neutronium: Parallel Wars از افشای تدریجی به عنوان یک عنصر طراحی ساختاری استفاده می‌کند، نه فقط یک تکنیک آموزشی. Universe 1 پنج مکانیک اصلی را آموزش می دهد: قرار دادن هگز، تولید منابع، ساخت پورت، وضوح مبارزه، و شرایط پیروزی Mega-Structure. این پنج مکانیک برای اجرای یک جلسه اول کامل و رضایت بخش کافی است. هر جهان بعدی دو تا چهار مکانیک اضافی را معرفی می‌کند که بر اساس پایه‌ای که در Universe 1 ایجاد شده است - توانایی‌های نژادی در Universe 2 فعال می‌شوند، مسابقه Alpha Core در Universe 3 افتتاح می‌شود، ارتقاء ایستگاه‌های پیشرفته در Universe 4 در دسترس قرار می‌گیرد.

این ساختار به این معنی است که کتاب قوانین برای بازی کامل نیازی به بارگذاری تمام محتوای آن از جلو ندارد. مکانیک کمپین خاطرات بازیابی شده به صراحت بر اساس این رویکرد آموزشی طراحی شده است: محتوا نه تنها به دلایل روایی، بلکه برای کنترل سرعت معرفی مکانیک های جدید، در پشت پیشرفت جهان قفل شده است. بازیکنانی که Universe 1 را سه یا چهار بار بازی کرده‌اند، قبل از مواجهه با اولین بسط، تسلط مکانیکی واقعی با مکانیک‌های پنج‌گانه اصلی دارند. درک آنها از قوانین بعدی به طور چشمگیری بالاتر از زمانی است که همه مکانیک ها به طور همزمان در جلسه اول معرفی شده بودند.

کاربرد عملی برای کتاب‌های قوانین استاندارد (غیر کمپین): «حداقل مجموعه قوانین قابل پخش» بازی خود را شناسایی کنید - زیرمجموعه قوانینی که اولین نوبت عملکردی را برای همه بازیکنان امکان‌پذیر می‌کند - و سند یادگیری خود را با آموزش فقط آن قوانین بسازید. هر چیز دیگری یا با مرتبط شدن معرفی می شود یا به سند مرجع منتقل می شود. خواننده‌ای که برای اولین بار، بخش حداقل قوانین قابل پخش را تکمیل می‌کند، باید بتواند در عرض 15 تا 20 دقیقه پس از باز کردن جعبه، بازی را شروع کند. این یک حالت ساده یا مقدماتی نیست - این یک بازی کامل است، با همه قوانین موجود، اما با پیش آمدن موقعیت ها به تدریج آموزش داده می شود.

نمونه بازی

یک مثال خوب نوشته شده از بازی ارزش بیش از سه صفحه تعریف قانون دارد. این هذل گویی نیست - نشان می دهد که چگونه افراد در واقع وظایف رویه ای را یاد می گیرند. تعاریف قوانین انتزاعی هستند. نمونه ها عینی هستند. انسان ها به طور قابل توجهی در یادگیری از نمونه های عینی بهتر از مشخصات انتزاعی هستند، و بازی های رومیزی به اندازه کافی رویه ای هستند که دیدن قوانین اعمال شده در زمینه به سؤالاتی پاسخ می دهد که تعاریف به تنهایی نمی توانند.

یک مثال مفید از بازی باید یک چرخش کامل برای حداقل یک بازیکن را پوشش دهد، نه فقط یک قطعه. مثالی که نشان می‌دهد «بازیکن A یک منبع می‌گیرد» بدون اینکه نشان دهد چه چیزی قبل از آن تصمیم (چه چیزی روی تخته بود، چه چیزی در دست بازیکن A بود، چه کاری در مراحل قبلی انجام داده بود) حداقل زمینه را ارائه می‌دهد. مثالی که چرخش کامل بازیکن A را نشان می‌دهد - ارزیابی وضعیت تخته، انتخاب از بین چندین عمل، اجرای دنباله اقدام انتخابی، و ایجاد هرگونه پیامد - نشان می‌دهد که چگونه بازی واقعاً به‌گونه‌ای بازی می‌کند که تعاریف قوانین نمی‌توانند انجام شود.

مثال باید تصمیم گیری، نه فقط اجرا را نشان دهد. اکثر مثال‌ها نشان می‌دهند که بازیکنی بدون توضیح اینکه چرا آن اقدامات را انتخاب کرده است، اقداماتی را انجام می‌دهد. این رایج ترین شکست در نوشتن نمونه است. از جمله استدلال («بازیکن A می‌تواند به هگز شرقی حمله کند، اما مسیر شمالی را انتخاب می‌کند زیرا از کنترل‌های بازیکن B جایزه رزمی اجتناب می‌کند») به بازیکنان می‌آموزد که چگونه در مورد بازی فکر کنند، نه فقط به نوبت گرفتن. بازیکنانی که می‌دانند چرا تصمیم‌ها در مثال گرفته می‌شوند، می‌توانند این استدلال را در نوبت‌های خود اعمال کنند. بازیکنانی که فقط می بینند چه تصمیمی گرفته شده است، فقط یک دنباله را حفظ کرده اند.

اشتباهات رایج در نوشتن مثال: مثال‌هایی که هیچ حاشیه‌ای را نشان نمی‌دهند (مسیر صاف را به بازیکنان آموزش می‌دهند، سپس آن‌ها را قادر به رسیدگی به اولین عارضه‌ای که با آن مواجه می‌شوند ناتوان می‌کنند)، نمونه‌هایی که ارجاع به مؤلفه‌ها یا قوانینی هستند که هنوز در آن نقطه از کتاب قوانین معرفی نشده‌اند (که خواننده را ملزم می‌کند به عقب یا جلو برگرداند)، و مثال‌هایی که با نمودارهای نشان‌دهنده نشان می‌دهند که طرح‌های تابلویی به وضوح نشان می‌دهند که طراحی آن‌ها مشخص نیست. به طور غریزی کدام قطعات مال آنهاست و متوجه ابهام نمی شود).

تست یک مثال خوب از بازی: آن را به کسی بدهید که هیچ بخش دیگری از کتاب قوانین را نخوانده است و از او بخواهید که توضیح دهد چه اتفاقی افتاده است. اگر می توانند مثالش تدریس است. اگر آنها نتوانند، بدون توجه به اینکه چقدر از نظر فنی درست است، مثال ناکافی است.

کارت های مرجع و کمک های بازیکن

کارت کمک بازیکن - که کارت مرجع یا برگه مرجع سریع نیز نامیده می شود - یکی از اسناد با بالاترین اهرم در کل بسته بازی است. یک کمک بازیکن خوب طراحی شده می‌تواند مشاوره‌های مربوط به قوانین وسط بازی را از پنج تا ده بار در هر جلسه به نزدیک به صفر کاهش دهد، که به طور معنی‌داری جریان بازی را بهبود می‌بخشد و اصطکاک را که باعث جدا شدن بازیکنان جدید می‌شود، کاهش می‌دهد.

آنچه به کمک بازیکن تعلق دارد: ساختار چرخش (فهرست مرتب شده از مراحل و اقدامات در نوبت بازیکن)، تعریف نماد (هر نمادی که در کارت‌ها، نشانه‌ها یا تخته استفاده می‌شود)، جدول وضوح مبارزه یا اصلاح‌کننده‌های رول، شرایطهر گونه شرایطتبدیل منبعی که اعمال می‌شود، شرایطمشخصات که اعمال می‌شود، به ندرت به اندازه ای است که فراموش شود ساختار نوبتی به تنهایی ارزش هزینه تولید کارت را دارد - بازیکنان بیشتر از هر قانون دیگری ترتیب نوبت را فراموش می کنند، به خصوص زمانی که در حال یادگیری هستند.

آنچه به کمک بازیکن تعلق ندارد: دستورالعمل‌های راه‌اندازی (یک بار استفاده شده)، متن طعم‌دهنده، توضیحات گسترده درباره هر قانون (اگر نیاز به توضیح گسترده دارد، در کتاب قوانین تعلق دارد)، و قوانینی که هرگز تغییر نمی‌کنند (نیازی به ارجاع ثابت‌ها در طول بازی نیست). کمک بازیکن باید روی یک کارت A5 قرار گیرد - اگر به فضای بیشتری نیاز دارد، طراح سعی می کند مقدار زیادی روی آن بگذارد.

دستگاه‌های پخش نمادنگار - در جایی که نمادها جایگزین متن می‌شوند - می‌توانند فوق‌العاده فشرده و خوانا باشند، اما نیاز به طراحی دقیق دارند. یک سیستم نمادی که بازیکن نمی تواند به سرعت در شرایط جدول رمزگشایی کند، هدف خود را شکست می دهد. کمک‌های پخش ترکیبی (آیکون‌هایی که توسط برچسب‌های متنی کوتاه پشتیبانی می‌شوند) مزایای اسکن بصری نمادها را فراهم می‌کنند و در عین حال خوانایی را برای بازیکنانی که هنوز مجموعه آیکون‌ها را حفظ نکرده‌اند، حفظ می‌کنند. طراحی اجزای Neutronium: Parallel Wars از نماد نگاری ثابت در کارت‌ها، نشانه‌ها و کمک‌های بازیکن استفاده می‌کند - نمادی که در کارت رزمی مشاهده می‌شود، دقیقاً به همان معنی است که در برگه مرجع کمک بازیکن ظاهر می‌شود.

قوانین دیجیتال در مقابل فیزیکی

در سال 2020 شاهد گسترش سریع تحویل کتاب قوانین دیجیتالی بودیم - کدهای QR در جعبه‌های بازی که به فایل‌های PDF پیوند می‌خوردند، برنامه‌های همراه با مرجع قوانین یکپارچه، و آموزش‌های YouTube که به‌طور مؤثری جایگزین کتابچه‌های چاپ شده یادگیری بازی برای بسیاری از بازی‌ها شده‌اند. درک اینکه چه زمانی هر حالت تحویل بهترین کار می کند به طراحان کمک می کند تا تصمیمات بهتری در مورد محل سرمایه گذاری بودجه تولید بگیرند.

پیوندهای PDF کد QR افزودنی‌های کم‌هزینه‌ای هستند که دسترسی به نسخه‌های کتاب قوانین قابل جستجو و بزرگ‌نمایی را فراهم می‌کنند. آنها به ویژه برای مخاطبان چند زبانه ارزشمند هستند - یک کد QR واحد می تواند به صفحه انتخاب زبان اشاره کند نه نیاز به کتاب قوانین چاپ شده به چندین زبان. محدودیت این است که آنها در حین بازی به دستگاهی نیاز دارند که همه محیط های بازی به راحتی آن را در خود جای نمی دهند. بازیکنی که در میز بازی شلوغ است نمی‌تواند همزمان تلفن را در دست بگیرد، بازی کند و قوانین مرجع را انجام دهد.

برنامه‌های همراه با قوانین یکپارچه (Gloomhaven: برنامه، برنامه‌های مختلف سازنده عرشه) زمانی که بازی به اندازه‌ای پیچیده باشد که یک مرجع قانون تعاملی هزینه توسعه را توجیه کند، به خوبی کار می‌کنند. قوانین مبتنی بر برنامه می‌تواند شامل جستجو، پیوند متنی (یک عبارت را لمس کنید تا تعریف آن را ببینید)، و نمایش ویدیویی مکانیک خاص. حالت خرابی، تعمیر و نگهداری برنامه است: بازی‌ای که برنامه همراه آن به دلیل به‌روزرسانی‌های سیستم عامل یا محدودیت‌های منابع توسعه‌دهنده دیگر نگهداری نمی‌شود، عملاً حالت تحویل قوانین را از دست داده است. قوانین فیزیکی نیازی به نگهداری ندارند.

آموزش های ویدیویی به حالت یادگیری غالب برای بازی های پیچیده در سال 2020 تبدیل شده است. بازیکنانی که هرگز نمی‌نشینند و کتاب قوانین 32 صفحه‌ای را می‌خوانند، قبل از جلسه یک ویدیوی آموزشی 15 دقیقه‌ای را تماشا می‌کنند. کانال‌هایی مانند Watch It Played و How to Play (توسط رادنی اسمیت) میلیون‌ها مخاطب ایجاد کرده‌اند، زیرا آنها مشکل کتاب قوانین را بهتر از کتاب‌های قوانین برای بسیاری از زبان‌آموزان حل می‌کنند. طراحانی که ویدیوهای آموزشی رسمی خود را ایجاد می کنند - که از جعبه بازی از طریق کد QR پیوند داده شده است - تجربه برتر جلسه اول را با هزینه نسبتا کم ارائه می دهند.

رویکرد بهینه برای سال 2026 ترکیبی است: یک جزوه یادگیری برای بازی که برای افشای تدریجی ساختار یافته است (فیزیکی، درون جعبه)، یک کتابچه مرجع قوانین برای جستجوی اواسط بازی (فیزیکی، درون جعبه)، و یک کد QR که به یک ویدیوی آموزشی رسمی و کتاب قوانین دیجیتال قابل جستجو پیوند می‌یابد. این همه روش‌های یادگیری را پوشش می‌دهد و تضمین می‌کند که بازیکنان می‌توانند به قوانین در قالبی دسترسی داشته باشند که برای شرایط آنها بهترین کار را دارد.

آزمایش کتاب قوانین شما

آزمایش کتاب قوانین از نظر ساختاری با تست بازی متفاوت است و اکثر طراحان این دو را با هم ترکیب می‌کنند. در تست بازی، شما حضور دارید - می توانید به سوالات پاسخ دهید، ابهامات را روشن کنید، و قوانینی را که بازیکنان آزمون درک نکرده اند را توضیح دهید. این دقیقاً محیط اشتباهی است برای آزمایش اینکه آیا دفترچه قوانین شما کار می کند یا خیر. کتاب قوانین باید بدون حضور شما در اتاق کار کند.

تنها آزمون معتبر برای کتاب قوانین، آزمون پخش کور است: کتاب قوانین و اجزای آن را به گروهی از بازیکنانی که هرگز بازی را به آنها آموزش نداده‌اید بدهید، اتاق را ترک کنید و پس از اتمام یک جلسه کامل برگردید. در طول جلسه به سوالات پاسخ ندهید. همه چیز را ضبط کنید - سوالاتی که در حین تنظیم داشتند، قوانینی که در مورد آنها اختلاف نظر داشتند، لحظاتی که خواندن را متوقف کردند و حدس زدند، و قوانینی که در طول راه‌اندازی اشتباه اجرا کردند. هر یک از آن رویدادها، صرف نظر از اینکه قانون به درستی در سند نوشته شده باشد، یک شکست در کتاب قوانین است.

"زمان خواندن کتاب قوانین" - زمان باز کردن جعبه تا اولین نوبت - یک معیار طراحی مفید است. آن را در آزمون‌های پخش کور دنبال کنید. هدف 15 تا 20 دقیقه برای بازی‌های در محدوده پیچیدگی متوسط ​​با افشای پیشرونده ساختار یافته قابل دستیابی است. اگر گروه‌های تست پخش نابینایان شما به طور مداوم 40 تا 60 دقیقه طول می‌کشد تا آن‌ها را بخوانند، کتاب قوانین نیاز به تجدید ساختار دارد، نه فقط ویرایش.

یک آزمایش تکمیلی آزمون جستجوی قوانین است: در اواسط بازی، از بازیکنان بخواهید که یک قانون خاص را جستجو کنند (یکی که می‌دانید در کتاب قوانین موجود است). زمان چقدر طول می کشد. اگر یافتن یک قانون در سند مرجع شما بیش از 30 ثانیه طول می کشد، سازمان نیاز به بهبود دارد. قوانینی که یافتن آنها بیش از 60 ثانیه طول می کشد به جای جستجو در جلسات واقعی تقریبی می شوند و منجر به پخش نادرست می شود.

برای طراحانی که در فرآیند طراحی کامل کار می‌کنند، راهنمای ما در مورد نحوه نوشتن قوانین بازی روی تخته فرآیند نوشتن و ویرایش را با جزئیات پوشش می‌دهد، از جمله نحوه ساختاربندی تعاریف قوانین، رسیدگی به استثناها و نوشتن به زبان ساده بدون کاهش دقت فنی.

سوالات متداول